ΠΕΤΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
"Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί ανέντιμοι στο χώρο"
Αμφισβήτηση και ερωτηματικά προκαλεί η πρόσφατη αλλαγή προπονητή της εθνικής φούτσαλ! Εκεί που λέγαμε ότι το Φούτσαλ κάνει βήματα μπροστά δυστυχώς η Ομοσπονδία με σύμμαχο το παρασκήνιο και με έλλειψη διαφάνειας και αντικειμενικότητας προχώρησε σε αλλαγή προπονητή. Άγνωστοι παραμένουν οι λόγοι για τους οποίους η ομοσπονδία δεν ενδιαφέρθηκε να κάνει τον απολογισμό ενός προπονητή που πρόσφερε για 5 χρόνια στην εθνική, αλλά απλώς με απλές διαδικασίες τον απομάκρυνε. Ως ιστοσελίδα που ασχολείται με τον χώρο θεωρήσαμε ως ηθική μας υποχρέωση να πάρουμε την πιο κάτω συνέντευξη με τον Πέτρο για να μας δώσει τον απολογισμό του.
γβ
Φίλε Γιάννη σε ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνεις να πω ορισμένα πράγματα. Νιώθω την ανάγκη να μιλήσω για αυτά επειδή δυστυχώς στο χώρο του αγαπημένου μας αθλήματος, τα σημαντικά θέματα αποσιωπούνται. Τα τελευταία πέντε χρόνια είχα τη συνειδητή επιλογή του χαμηλού προφίλ και της σκληρής δουλειάς κάτι που, για πολλούς λόγους, δεν άφησε την αλήθεια σε σημαντικά θέματα να φανεί.
Ερ. Η απόφαση για την αποδέσμευση σου από την Εθνική Ομάδα, προκάλεσε έκπληξη.
Σε μένα καμία, επειδή κάθε χρόνο, δεν γνώριζα αν θα παραμείνω ή όχι. Αυτό που εγώ γνωρίζω είναι ότι τον Ιούλιο του 2006 όταν προσλήφθηκα η μόνη μου ενέργεια ήταν η υποβολή του βιογραφικού μου σημειώματος. Αν μπορεί κάποιος ας αποδείξει ότι «έβαλα κάποιο να με βοηθήσει» ή αν το έκανα ποτέ για πέντε χρόνια σε όλες τις περιπτώσεις. Μπορούν πολλοί στο χώρο μας να κάνουν την ίδια δήλωση;
Έχω ήδη αποστείλει ευχαριστήρια επιστολή στον πρόεδρο της ΚΟΠ. Είχα την τύχη να ζήσω ιστορικές στιγμές στη Εθνική μαζί με τους παίκτες, το τιμ και τις εκάστοτε αποστολές. Ευχαριστώ την ΚΟΠ που μου έδωσε την ευκαιρία να έχω όλες αυτές τις εμπειρίες.
Ερ. Σου έχω πει τηλεφωνικώς ότι αν κάποιος κάνει τα μισά από όσα έχεις πετύχει θα μπορώ να του δώσω συγχαρητήρια. Σου δίνω λοιπόν την ευκαιρία να αναφερθείς εκτενώς στον απολογισμό του έργου σου.
Η προσπάθειά μου ήταν η συνέχεια και συνέπεια της διατριβής μου που υπέβαλα στην ΚΟΠ το 2005 με Θέμα τη Στρατηγική ανάπτυξη του Φούτσαλ στην Κύπρο.
Λειτούργησα ενάντια στο προπονητικό μοντέλο της ομοιογένειας (η δυσκολότερη απόφαση για ένα προπονητή) καλώντας στη Εθνική ποδοσφαιριστές από όλες τις ομάδες. Ο λόγος ήταν η ανάπτυξη του αθλήματος δίνοντας κίνητρα στα σωματεία και τη δυνατότητα να προσελκύσουν περισσότερους ποδοσφαιριστές. Έχω δώσει την ευκαιρία να αγωνιστούν με την Εθνική Αντρών σε περισσότερους από 50 ποδοσφαιριστές. Όποτε είχαμε οποιοδήποτε νεαρό ποδοσφαιριστή καλού επιπέδου στο πρωτάθλημα, τον συμπεριελάμβανα στην Εθνική γνωρίζοντας ότι έπρεπε να παραδώσω μια ομάδα με παρόν και μέλλον.
Είναι πολύ σημαντικό να αναφέρω ότι στα τελευταία πέντε χρόνια η Εθνική έχει αναπτύξει ένα αθλητοπρεπή κώδικα συμπεριφοράς που δεν περνά απαρατήρητος στο εξωτερικό – οι ποδοσφαιριστές με τη συμπεριφορά τους πέρασαν μια αρκετά καλή εικόνα της χώρας μας. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια έχουμε καθιερώσει την ετήσια μας επίσκεψη στο Μακάριο Νοσοκομείο, ανήμερα Θεοφανείων, ως η πρώτη Εθνική ομάδα της ΚΟΠ που το πραγματοποιεί.
Η Εθνική σε σύνολο 31 αγώνων έχει 11 νίκες 2 ισοπαλίες και 18 ήττες, ποσοστό 42% μη ήττας. Από τους 18 αγώνες που έχασε οι 14 ήταν παιγνίδια που διεκδίκησε το θετικό αποτέλεσμα μέχρι τα τελευταία λεπτά. Σε όλους τους αγώνες εκτός με αντίπαλους την Ισπανία, Ιταλία και Τυνησία η απόδοση της ομάδας ήταν πολύ καλή. Και εδώ είναι το πιο απαράδεκτο της υπόθεσης, η ομάδα μας δεχόταν κριτική από άτομα, (εφημερίδες και ιστοσελίδες) που δεν είχαν παρακολουθήσει κανένα αγώνα. Δυστυχώς όπως σου έχω πεί, ορισμένοι «δημοσιογράφοι» έγραφαν αυτά που έλεγαν τρίτοι, για δικούς τους λόγους. Για το επίπεδο της Εθνικής μας έχουν αναφερθεί με πάρα πολύ καλά σχόλια οι Javier Lozano, Mico Martic, Vic Hermans, Jouni Pihlaja (και άλλοι), που μας είχαν αντίπαλους, κατ’ επανάληψη, αλλά δυστυχώς αυτοί που ενημερώνουν για το κυπριακό φούτσαλ ουδέποτε το έχουν βγάλει προς τα έξω. Ας αποδείξουν το αντίθετο.
Είχαμε την ανακοίνωση της αποστολής για το Μεσογειακό τουρνουά της Λιβύης με τη συμπερίληψη δύο εν ενεργεία εθνοφρουρών, πρωτοφανές για Κυπριακή Εθνική και το κυπριακό Φούτσαλ ασχολείτο, μέσω εφημεριδών, για αρκετό καιρό με τα εσωτερικά ομάδων. Τον περασμένο Ιούνιο μετά από τρία χρόνια προσπάθειας είχαμε την επισημοποίηση της Εθνίκης Ελπίδων Φούτσαλ, μακράν η σημαντικότερη εξέλιξη στην Κύπρο, κάτι που επίσης πέρασε απαρατήρητο από τις ίδιες καταστάσεις. Αρκετοί γνώριζαν ότι όλο το προπονητικό τιμ εργαζόταν αφιλοκερδώς για την ελπίδων (ΠΟΣΟΙ το κάνουν άραγε;). Γιατί δεν μίλησε κανένας για αυτό; Πόσοι έδωσαν την παραμικρή έμφαση ότι το φούτσαλ είναι μέσα στο πρόγραμμα για εξυπηρέτηση στρατεύσιμων αθλητών;
Θέλοντας να βοηθήσω όσον το δυνατό περισσότερο αγωνιστικά την εθνική ομάδα είχα πάντοτε ως πρώτο βήμα την έντονη και συνεχή επιμόρφωση. Με δικά μου έξοδα και πρωτοβουλίες, παρακολούθησα σεμινάρια επιμόρφωσης στην Ισπανία. Τον περασμένο Ιούνιο μετά από προσωπική πρόσκληση του Jose Venancio Lopez παραβρέθηκα στο συμπόσιο προπονητικής στο Torrejon de Ardoz της Μαδρίτης. Δυστυχώς το συγκεκριμένο κανάλι επικοινωνίας η ΚΟΠ δεν το εκμεταλλεύτηκε…. Όπως δυστυχώς δεν μπορέσαμε να παίξουμε ενάντια στην Εθνική Βραζιλίας η οποία έστειλε επίσημη πρόταση για διεξαγωγή φιλικών αγώνων, μετά από προσωπικές μου προσπάθειες. Παρόμοια πρόταση είχαμε και από την Ισπανία.
Πέραν των αγωνιστικών, όπως γνωρίζεις υπήρξα μέλος της Επιτροπής Φούτσαλ, προσπαθώντας να βοηθήσω σε όλους τους τομείς. Πριν τρία χρόνια ήταν οι προσωπικές μου ενέργειες που απέφεραν την επίτευξη συμφωνίας με τον χορηγό του πρωταθλήματος και το τονίζω πρωταθλήματος και όχι Εθνικής Ομάδας. Κατά καιρούς πολλοί ποδοσφαιριστές, προπονητές και πρόεδροι ομάδων ζητούσαν τη βοήθεια μου για διάφορα θέματα αγωνιστικά και μη. Ποτέ δεν αρνήθηκα να βοηθήσω οποιοδήποτε, το τηλέφωνο μου ήταν πάντα διαθέσιμο σε οποιοδήποτε.
Μπορώ να σου πω πολλά περισσότερα, αλλά θα σταματήσω εδώ. Την χρηματική μου αμοιβή την γνώριζαν πάρα πολλοί και δεν έχω πρόβλημα να αποκαλύψω ότι ήταν γύρω στα 700 Ευρώ μηνιαίως. Έχει σημασία για κάτι στο οποίο επίσης θα σου αναφέρω.
Ερ. Παρακολουθώντας την πορεία σου γνωρίζω ότι υπήρξαν και δύσκολες στιγμές….
Ερ. Η απόφαση για την αποδέσμευση σου από την Εθνική Ομάδα, προκάλεσε έκπληξη.
Σε μένα καμία, επειδή κάθε χρόνο, δεν γνώριζα αν θα παραμείνω ή όχι. Αυτό που εγώ γνωρίζω είναι ότι τον Ιούλιο του 2006 όταν προσλήφθηκα η μόνη μου ενέργεια ήταν η υποβολή του βιογραφικού μου σημειώματος. Αν μπορεί κάποιος ας αποδείξει ότι «έβαλα κάποιο να με βοηθήσει» ή αν το έκανα ποτέ για πέντε χρόνια σε όλες τις περιπτώσεις. Μπορούν πολλοί στο χώρο μας να κάνουν την ίδια δήλωση;
Έχω ήδη αποστείλει ευχαριστήρια επιστολή στον πρόεδρο της ΚΟΠ. Είχα την τύχη να ζήσω ιστορικές στιγμές στη Εθνική μαζί με τους παίκτες, το τιμ και τις εκάστοτε αποστολές. Ευχαριστώ την ΚΟΠ που μου έδωσε την ευκαιρία να έχω όλες αυτές τις εμπειρίες.
Ερ. Σου έχω πει τηλεφωνικώς ότι αν κάποιος κάνει τα μισά από όσα έχεις πετύχει θα μπορώ να του δώσω συγχαρητήρια. Σου δίνω λοιπόν την ευκαιρία να αναφερθείς εκτενώς στον απολογισμό του έργου σου.
Η προσπάθειά μου ήταν η συνέχεια και συνέπεια της διατριβής μου που υπέβαλα στην ΚΟΠ το 2005 με Θέμα τη Στρατηγική ανάπτυξη του Φούτσαλ στην Κύπρο.
Λειτούργησα ενάντια στο προπονητικό μοντέλο της ομοιογένειας (η δυσκολότερη απόφαση για ένα προπονητή) καλώντας στη Εθνική ποδοσφαιριστές από όλες τις ομάδες. Ο λόγος ήταν η ανάπτυξη του αθλήματος δίνοντας κίνητρα στα σωματεία και τη δυνατότητα να προσελκύσουν περισσότερους ποδοσφαιριστές. Έχω δώσει την ευκαιρία να αγωνιστούν με την Εθνική Αντρών σε περισσότερους από 50 ποδοσφαιριστές. Όποτε είχαμε οποιοδήποτε νεαρό ποδοσφαιριστή καλού επιπέδου στο πρωτάθλημα, τον συμπεριελάμβανα στην Εθνική γνωρίζοντας ότι έπρεπε να παραδώσω μια ομάδα με παρόν και μέλλον.
Είναι πολύ σημαντικό να αναφέρω ότι στα τελευταία πέντε χρόνια η Εθνική έχει αναπτύξει ένα αθλητοπρεπή κώδικα συμπεριφοράς που δεν περνά απαρατήρητος στο εξωτερικό – οι ποδοσφαιριστές με τη συμπεριφορά τους πέρασαν μια αρκετά καλή εικόνα της χώρας μας. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια έχουμε καθιερώσει την ετήσια μας επίσκεψη στο Μακάριο Νοσοκομείο, ανήμερα Θεοφανείων, ως η πρώτη Εθνική ομάδα της ΚΟΠ που το πραγματοποιεί.
Η Εθνική σε σύνολο 31 αγώνων έχει 11 νίκες 2 ισοπαλίες και 18 ήττες, ποσοστό 42% μη ήττας. Από τους 18 αγώνες που έχασε οι 14 ήταν παιγνίδια που διεκδίκησε το θετικό αποτέλεσμα μέχρι τα τελευταία λεπτά. Σε όλους τους αγώνες εκτός με αντίπαλους την Ισπανία, Ιταλία και Τυνησία η απόδοση της ομάδας ήταν πολύ καλή. Και εδώ είναι το πιο απαράδεκτο της υπόθεσης, η ομάδα μας δεχόταν κριτική από άτομα, (εφημερίδες και ιστοσελίδες) που δεν είχαν παρακολουθήσει κανένα αγώνα. Δυστυχώς όπως σου έχω πεί, ορισμένοι «δημοσιογράφοι» έγραφαν αυτά που έλεγαν τρίτοι, για δικούς τους λόγους. Για το επίπεδο της Εθνικής μας έχουν αναφερθεί με πάρα πολύ καλά σχόλια οι Javier Lozano, Mico Martic, Vic Hermans, Jouni Pihlaja (και άλλοι), που μας είχαν αντίπαλους, κατ’ επανάληψη, αλλά δυστυχώς αυτοί που ενημερώνουν για το κυπριακό φούτσαλ ουδέποτε το έχουν βγάλει προς τα έξω. Ας αποδείξουν το αντίθετο.
Είχαμε την ανακοίνωση της αποστολής για το Μεσογειακό τουρνουά της Λιβύης με τη συμπερίληψη δύο εν ενεργεία εθνοφρουρών, πρωτοφανές για Κυπριακή Εθνική και το κυπριακό Φούτσαλ ασχολείτο, μέσω εφημεριδών, για αρκετό καιρό με τα εσωτερικά ομάδων. Τον περασμένο Ιούνιο μετά από τρία χρόνια προσπάθειας είχαμε την επισημοποίηση της Εθνίκης Ελπίδων Φούτσαλ, μακράν η σημαντικότερη εξέλιξη στην Κύπρο, κάτι που επίσης πέρασε απαρατήρητο από τις ίδιες καταστάσεις. Αρκετοί γνώριζαν ότι όλο το προπονητικό τιμ εργαζόταν αφιλοκερδώς για την ελπίδων (ΠΟΣΟΙ το κάνουν άραγε;). Γιατί δεν μίλησε κανένας για αυτό; Πόσοι έδωσαν την παραμικρή έμφαση ότι το φούτσαλ είναι μέσα στο πρόγραμμα για εξυπηρέτηση στρατεύσιμων αθλητών;
Θέλοντας να βοηθήσω όσον το δυνατό περισσότερο αγωνιστικά την εθνική ομάδα είχα πάντοτε ως πρώτο βήμα την έντονη και συνεχή επιμόρφωση. Με δικά μου έξοδα και πρωτοβουλίες, παρακολούθησα σεμινάρια επιμόρφωσης στην Ισπανία. Τον περασμένο Ιούνιο μετά από προσωπική πρόσκληση του Jose Venancio Lopez παραβρέθηκα στο συμπόσιο προπονητικής στο Torrejon de Ardoz της Μαδρίτης. Δυστυχώς το συγκεκριμένο κανάλι επικοινωνίας η ΚΟΠ δεν το εκμεταλλεύτηκε…. Όπως δυστυχώς δεν μπορέσαμε να παίξουμε ενάντια στην Εθνική Βραζιλίας η οποία έστειλε επίσημη πρόταση για διεξαγωγή φιλικών αγώνων, μετά από προσωπικές μου προσπάθειες. Παρόμοια πρόταση είχαμε και από την Ισπανία.
Πέραν των αγωνιστικών, όπως γνωρίζεις υπήρξα μέλος της Επιτροπής Φούτσαλ, προσπαθώντας να βοηθήσω σε όλους τους τομείς. Πριν τρία χρόνια ήταν οι προσωπικές μου ενέργειες που απέφεραν την επίτευξη συμφωνίας με τον χορηγό του πρωταθλήματος και το τονίζω πρωταθλήματος και όχι Εθνικής Ομάδας. Κατά καιρούς πολλοί ποδοσφαιριστές, προπονητές και πρόεδροι ομάδων ζητούσαν τη βοήθεια μου για διάφορα θέματα αγωνιστικά και μη. Ποτέ δεν αρνήθηκα να βοηθήσω οποιοδήποτε, το τηλέφωνο μου ήταν πάντα διαθέσιμο σε οποιοδήποτε.
Μπορώ να σου πω πολλά περισσότερα, αλλά θα σταματήσω εδώ. Την χρηματική μου αμοιβή την γνώριζαν πάρα πολλοί και δεν έχω πρόβλημα να αποκαλύψω ότι ήταν γύρω στα 700 Ευρώ μηνιαίως. Έχει σημασία για κάτι στο οποίο επίσης θα σου αναφέρω.
Ερ. Παρακολουθώντας την πορεία σου γνωρίζω ότι υπήρξαν και δύσκολες στιγμές….
Εγώ και η ψυχή μου το γνωρίζουν αυτό…
Το 2006 κάλεσα την πρώτη προπόνηση και οι ποδοσφαιριστές αρνούνταν να προπονηθούν. Δεν μπορώ μέχρι σήμερα να το εξηγήσω αυτό, όπως δεν μπορώ να εξηγήσω ότι την επόμενη χρονιά, παραμονές του αγώνα με την Τουρκία ορισμένοι παίκτες (χωρίς να φταίνε αυτοί) αρνήθηκαν να ακολουθήσουν….. οι «γνωστοί –άγνωστοι» φαίνεται.
Όταν η Ανόρθωση νίκησε την Τράμπζονσπορ το 2005 (με δύο Κύπριους στη σύνθεση της) νομίζαμε η Κύπρος απελευθερώθηκε από τους πανηγυρισμούς. Όταν κερδίσαμε την Εθνική Τουρκίας το 2008 και όταν επέστρεψα σπίτι μου, πήρα επιστολή από το Υπουργείο Παιδείας που αρνείτο να εγκρίνει την αίτηση μου για μερική απασχόληση και καλούσε την ΚΟΠ να με αποδεσμεύσει… πάλι οι «γνωστοί –άγνωστοι» φαίνεται.
‘Όμως. Δεν μπορώ να παραγνωρίσω ότι μέσα στην εθνική ομάδα βρήκα τη συμπαράσταση από τους παίκτες και τους συνεργάτες μου τους οποίους και ευχαριστώ δημόσια για όλα αυτά τα οποία έχουν κάνει. Τελευταίο αφήνω τον κ. Μηχανικό ο οποίος σαν έφορος της Εθνικής Ομάδας μου έχει συμπαρασταθεί αφάνταστα, και έχει κάνει τρομερές προσπάθειες ως Πρόεδρος της Επιτροπής Φούτσαλ για να βοηθήσει το άθλημά μας σε όλα τα επίπεδα. Ο κ. Γιώργος αποτελεί φωτεινό παράδειγμα των λίγων ανθρώπων που έμειναν στο τόπο μας να υποστηρίζουν αξιόλογες και ανιδιοτελείς προσπάθειες κόντρα στα κυνικά κατεστημένα.
Ερ. Κλείνοντας Πέτρο, ασχολείσαι με κάποιο τρόπο με το φούτσαλ τώρα;
Σύμφωνα με το άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Futsal Planet, (ακόμη μια «ασήμαντη» είδηση), είχα παρευρεθεί στις 20 Ιουλίου στο σεμινάριο προπονητικής που διοργάνωσε η Σκωτσέζικη Ομοσπονδία ως Εκπαιδευτής. Μετά από αυτό είχα πρόταση από τον Πρόεδρο της Σκωτσέζικης επιτροπής και προπονητή της πρωταθλήτριας Perth Saltires, Stephen Chatila να ενταχθώ στο προπονητικό τιμ ως technical advisor. Έχουμε συμφωνήσει για τα επόμενα δύο χρόνια με τον όρο ότι θα συνεχίσω στο ίδιο πόστο και στην Εθνική Σκωτίας όταν δημιουργηθεί.
Ερ. Ένα τελευταίο σου μήνυμα….
Το κυπριακό φούτσαλ και τα μάτια σας! Είναι καιρός η προσοχή και η προβολή να δίνονται σε εκείνους τους λίγους παράγοντες και ποδοσφαιριστές που το αξίζουν. Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί ανέντιμοι στο χώρο.